Blogje #4: Toe aan vreugde

Afgelopen week schreef ik dat er een spoedgeval in de opvang kwam, dit was Charlie. Charlie heeft bij haar vorige baasje al verschillende antibiotica kuurtjes gehad tegen haar benauwdheid. Helaas mocht dit niet baten en ze kon steeds moeilijker ademen. Toen ze bij me gebracht werd was ze al aan het ‘pompen’ in plaats van ademen. Met de dierenarts heb ik besloten om nog voor haar te gaan vechten, ze kreeg sterkere medicatie en veel papjes om een beetje aan te komen. Het leek heel even de goede kant op te gaan. Helaas vond ik haar zaterdagochtend met veel pijn in haar ziekenboeg, ze had uit stress en pijn haar staart aangevreten. Dit was voor mij een teken dat ze niet langer mocht lijden, we zijn zo snel mogelijk naar een dienstdoende dierenarts gereden om haar in te laten slapen.

foto van Stichting Opvang Pettings.
Lieve Charlie, die in een halve week mijn hart stal.

Met zo’n verschrikkelijke week achter de rug was mijn verdriet even groter als mijn lef, ik schreef een stukje: ‘Mijn hart huilt‘. Er zijn 3 dieren ingeslapen afgelopen week, de week ervoor ook 2.

Het mag nu wel even genoeg zijn met het verdriet. Ik ben toe aan wat vreugde. Hoe en wat weet ik zelf nog niet helemaal, maar ik hoop snel een veel vrolijkere blog te typen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*