Afstandsredenen

Op de Facebook pagina van de opvang komen regelmatig afstandsdiertjes voorbij, de reden van afstand zet ik er altijd bij omdat ik het belangrijk vind voor het toekomstige baasje om zoveel mogelijk informatie te geven. Er komen dan ook veel verschillende redenen voorbij waarom mensen afstand willen doen van hun huisdier, vaak is het een combinatie van redenen (“mijn zoon is allergisch, maar we gaan nu op vakantie dus ze moeten écht voor woensdag weg zijn”). Hier onder de meest voorkomende redenen waarom mensen van hun dier af moeten.

1. Het is toch niet wat we hadden verwacht.13006489_1187858241233550_3166127498134047917_n
Dit is eigenlijk wel de nummer 1 afstandsreden. Meestal verwoorden mensen het niet gelijk zo, maar ze vertellen bijvoorbeeld dat ze het gek vinden dat hun konijn niet van oppakken houdt of dat ze hun hamster nooit overdag zien. Dit is een typisch geval van niet hebben ingelezen voordat ze begonnen aan een huisdier. Erg jammer, want het dier is hier de dupe van. Dit zijn dan ook 9 van de 10 keer dieren uit een dierenwinkel, vaak in een impuls aangeschaft. Bij een fokker of opvang krijg je vaak zoveel informatie, dat je zeker weet of een bepaald dier bij je past. Zorg ook dat je van tevoren weet wat de gemiddelde leeftijdsverwachting is, want ook ‘ik wist niet dat hij zo oud zou worden’ is een van de afstandsredenen die ik regelmatig hoor (vooral bij konijnen. Die kunnen trouwens met gemak 10 worden).

2. We hebben er geen tijd meer voor.
Dit is ook zo’n reden die vaak met meer dingen gepaard gaat. Mensen gaan verhuizen, op vakantie, scheiden of full-time werken. Ze hebben geen zin om de moeite te doen om het dier toch te geven wat hij of zij nodig heeft. Onwijs sneu, want elk dier wat moet wennen aan nieuwe mensen -en daartussen ook nog een opvang- heeft stress. Natuurlijk is deze reden ook wel eens gegrond, maar vaak heb ik het gevoel dat mensen gewoon geen zin meer hebben in de verzorging.

3. Mijn dier wordt maar niet tam.
Ook dit is een heel verdrietige reden om je huisdier af te staan, vaak zijn dit zelfs nog jonge dieren die maar een paar weken de kans hebben gekregen om te wennen. Let wel op dat jonge dieren al van alles hebben meegemaakt (vooral als ze uit een dierenwinkel komen): ze worden geboren, krijgen dan vaak geen aandacht en wennen dus niet aan handen, vaak worden ze te vroeg bij de moeder weg gehaald om te verhuizen naar de dierenwinkel wat ook weer nieuw voor ze is. Op dit moment zien ze handen dus als iets wat ze alleen maar in de stress brengt. Ze worden gekocht en moeten dus nog eens wennen aan een nieuwe omgeving, nieuwe geurtjes, een nieuwe kooi en andere mensen. Je kan je voorstellen dat dit onwijs stressvol voor zo’n dier is, en dat ze echt wel een tijd nodig hebben om te wennen aan jou, je stem en vooral je handen. Tam maken heeft 3 ingrediënten: liefde, snoepjes en onwijs veel geduld! Sommige beestjes zijn sneller gewend dan anderen, ook het karakter speelt een rol: neem je huisdier zoals hij/zij is en zoek een manier om van elkaar te genieten en vertrouwen te winnen.

4. De kinderen kijken er niet meer naar om.
Dieren kopen omdat de kinderen er maar om blijven zeuren, uiteindelijk toegeven en vertellen dat ze er wel voor moeten zorgen want anders moet pluisje weer weg. Verschrikkelijk. Als het goed is, ken je je kind als ouder zijnde, en weet je ook dat jouw kind nog niet verantwoordelijk genoeg is om alleen de zorg van een dier op zich te nemen (voornamelijk onder een bepaalde leeftijd, dit is namelijk nog in ontwikkeling). Dit kan je dus ook niet verwachten. Als je zelf graag dieren wilt en op spelende wijze jouw kind leert om te helpen met verzorgen, is het onwijs leuk en een heel goed plan om dieren te nemen. Maar bedenk dat als de kinderen er na een week niet meer naar omkijken dat de verzorging voor de rest van het leven van het diertje bij jouw ligt. Hou je niet van dieren -of heb je er geen tijd voor- en wil je wel dat je kinderen ermee leren omgaan? Ga lekker naar de kinderboerderij eens in de zoveel tijd of vraag aan de buurman of je kinderen af en toe met de hond mogen spelen.

Conclusie: zint eer ge begint! Uiteraard zijn er hiernaast nog véél meer redenen (ook een aantal hele gekke redenen, misschien een idee voor een extra artikel), en ook zeker redenen waarbij het beter is voor het huisdier om hem of haar te herplaatsen. Ik zal ook nooit oordelen wanneer iemand een nieuw thuis zoekt voor zijn of haar huisdier, ben erg blij als mensen hier eerlijk over zijn zodat het voor mij makkelijker is om een nieuw thuis te vinden voor het dier en dat ze naar de opvang komen in plaats van het dier te dumpen in het bos. Al is de reden dat hij niet bij de kleur van de bank past, bij wijze van. Wel vind ik het soms jammer dat mensen niet de moeilijke maar betere weg voor hun dier willen kiezen en gaan voor de makkelijke manier: naar de opvang brengen en de verantwoordelijkheid dus op iemand anders zijn schouders leggen. Maar toch heb ik de diertjes liever hier dan dat ze gedumpt worden in het park.

Mocht je een dier hebben afgestaan, of ben je aan het onderzoeken wat het beste is en kom je uiteindelijk tot de conclusie dat de opvang de beste keuze is, begrijp ik dit uiteraard helemaal. Dit artikel is niet bedoeld om mensen aan te vallen die het beste willen voor hun huisdier. Het is enkel om aan te geven hoe makkelijk mensen anno 2016 nog met dieren omgaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*