Een dier aanschaffen voor mijn kind, doen of niet?

Regelmatig krijg ik berichtjes van moeders en vaders die een dier zoeken voor zoon- of dochterlief omdat ze zo leren om al vroeg hun verantwoordelijkheid te nemen, soms staat hier zelfs de vraag bij of dit eigenlijk wel een goed idee is. In dit artikel zal ik je uitleggen waar je op moet letten als jouw kind graag een huisdier wilt en welke vragen je jezelf moet stellen om tot een beslissing te komen. In tegenstelling tot speelgoed is een dier een levend, ademend wezen, die angst en stress kan ervaren. De aanschaf of adoptie moet dus een weloverwogen beslissing zijn die óók in het belang van het dier staat.

Voorbereiding

Dit is Anouk met haar hamster Sascha

De eerste vraag die je jezelf als ouder moet stellen is: wil ik ZELF voor dit dier zorgen, de rest van zijn of haar leven (let op: een konijn kan bijvoorbeeld 10 jaar worden, dus zorg dat je altijd weet waar je aan begint! Waar is je kind over 10 jaar in zijn of haar leven, zal hij of zij op kamers wonen? Blijven de konijnen dan bij papa en mama wonen?). Dit is het belangrijkste punt in dit hele artikel. Als hier het antwoord ‘nee’ op is, geef je kinderen dan geen dier, zéker niet met de mededeling ‘dat hij weer weg moet als je er niet voor zorgt’. Op deze manier leer je namelijk dat een kind dieren gewoon mag dumpen wanneer ze een andere hobby hebben gevonden. Wanneer je aan een dier begint, zorg er dan voor dat je tot het overlijden van je beestje voor hem kan zorgen. Alleen op die manier leer je je kind verantwoordelijkheid nemen. Zorg er ook eerst goed voor dat je weet welk dier het beste in jullie gezin past: misschien heb je de komende 12 jaar genoeg tijd om drie keer per dag een hond uit te laten, misschien vind je de verzorging van wandelende takken al best wel een spannende taak.

Betrokkenheid

Persoonlijk ben ik gek op de voorbereidingen wanneer ik heb besloten om een dier te adopteren, hier kan ik echt van genieten: lekker alles regelen en zorgen dat ik voldoende kennis heb. Wil je dat zowel jij als het kind enthousiast zijn over de komst van Pluisje, zorg dan dat je de voorbereiding én de verzorging samen oppakt. Het is dus ook nog eens goed voor de quality-time met je zoon of dochter! Het begint allemaal bij het inlezen over het dier: welk verblijf is er nodig, is het een dier die alleen moet zijn of samen, wat eten ze, hoe oud worden ze, houden ze van knuffelen of lopen ze liever lekker zelf rond, welke dierenarts in de buurt heeft kennis van deze diersoort, waar kan je het beste een dier vandaan halen (opvang/asiel bijvoorbeeld). Vanaf dat moment kan je samen naar de komst van het dier uitkijken, samen alles klaar zetten, het dier ophalen en vervolgens samen verzorgen. Zorg dat het dier wordt verwelkomt als een nieuw gezinslid, die er vanaf de komst helemaal bij hoort in de dagelijkse routine.

Verantwoordelijkheid

Het ene kind zal een groter verantwoordelijkheidsgevoel hebben dan het andere kind, maar uiteindelijk moeten ze het allemaal nog leren. Dit leren ze van hun ouders of verzorgers. Kinderen raken gemiddeld binnen 2 weken uitgekeken op nieuw speelgoed, grote kans dat ze ook binnen 2 weken uitgekeken zijn op hun nieuwe huisdier. Dit is niet helemaal te voorkomen, maar om de kans te verkleinen kan je al het bovenstaande toepassen: alles samen doen en gezellig maken, óók het schoonmaken van het verblijf. Dit laatste moet je vooral niet zien als een klusje waar je de hele week al tegenaan zit te hikken, maar als ‘lekker fijn Pluisje een schoon huis geven en leuk speelgoed geven!’. Zorg dat zoon of dochter weet dat Pluisje verdrietig wordt als hij niet op tijd eten en vers water krijgt, en dat het heel erg vies is als zijn kooi met alle poepjes en plasjes niet op tijd schoon is. Je kan zelfs leren dat voer geld kost door dit samen te gaan kopen.

Ondanks alle stappen die je kan zetten om het houden van een huisdier leuk te maken, zullen kinderen zullen niet altijd interesse (blijven) tonen in hun huisdier. Dat is jammer maar niet altijd te voorkomen. Dit is dus ook de reden dat je in het begin al besloten hebt dat je je huisdier(en) ook zelf wilt verzorgen, zodat je je zoon of dochter alsnog kan laten zien dat Pluisje bij het gezin hoort en altijd zal worden verzorgd door mama en/of papa: dát is pas verantwoordelijkheidsgevoel!

Heb jij al eens samen met je kind(eren) een dier geadopteerd? Verzorgen jullie dit dier samen?

3 Replies to “Een dier aanschaffen voor mijn kind, doen of niet?”

  1. Bij ons was het andersom. Manlief wilde geen dieren en ik wel. Ik gebruikte de kinderen als excuus om ze aan te schaffen. We begonnen met konijnen, daarna kwam er een kat bij die zielig en mager in onze straat liep. Toen hij overleed kwam er een kitten, een jaar later nog één en toen liep er weer een zwerver dus ja kom maar bij ons. Drie jaar geleden een hond erbij die herplaatst moest worden. Heerlijk. En omdat mijn kinderen van jongs af met dieren zijn omgegaan zijn het grote dierenliefhebbers geworden. Mijn dochter volgt zelfs een HBO stude recreatie- en gezelschapsdieren en dankzij die studie hebben we nu ook nog hamsters en cavia’s erbij. Maar helaas zie ik ook eenzame konijnen en caafjes wegkwijnen die een kind wil hebben. Als je er als ouder niet achter staat moet je er niet aan beginnen.

    • Bedankt voor je reactie Marina. Wat fijn dat je zoveel dieren een nieuwe kans hebt kunnen bieden, verder ben ik het helemaal met je eens. Groetjes, Vera

  2. Mijn zoontje van bijna 3 heeft zijn eigen cavia. Haha niet schrikken nu. Ik had er zelf al 4, en toen afgelopen winter zijn lievelingscavia overleed mocht hij van mij een nieuwe uitzoeken. Hij mocht het beestje een naam geven, hij helpt met voeren, hij helpt met schoonmaken, maar uiteindelijk is het beestje mijn verantwoordelijkheid. Ik begeleid hem en probeer hem te betrekken bij de verzorging, maar de uiteindelijke verzorging zelf gaat in dezelfde beurt mee als de met die van mijn eigen dieren. Knuffelen mag hij voorlopig ook alleen onder mijn toezicht omdat hij nog wel eens te onbenullig is. Een knuffelsessie is hier een heel ritueel. Ik vind het op zich goed om een kind met dieren op te laten groeien, maar ben van mening dat als je als ouder geen dierenmens bent, je er beter niet aan kan beginnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*